Ypozane Tabl 7 X 3,750mg

Speciale waarschuwingen: Bij honden met goedaardige prostaathypertrofie die gepaard gaat met prostaatontsteking kan het diergeneesmiddel gelijktijdig worden toegediend met antimicrobiële middelen. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoort(en): Cortisolconcentraties in het plasma kunnen tijdelijk afnemen; dit kan enkele weken na de toediening aanhouden. Bij honden met stress (b.v. na een operatie) of met hypoadrenocorticisme dient goed toezicht te worden gehouden. Het is eveneens mogelijk dat de reactie op een ACTH stimulatietest wordt onderdrukt gedurende enkele weken na de toediening van osateron. Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik bij honden met een leveraandoening aangezien de veiligheid van het diergeneesmiddel bij deze honden niet grondig is onderzocht en aangezien tijdens klinisch onderzoek de behandeling van een aantal honden met een leveraandoening tot een omkeerbare toename van ALT en ALP heeft geleid.

Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Handen wassen na gebruik. In geval van accidentele ingestie, dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Een éénmalige orale toediening van 40 mg osateronacetaat bij mannen (mensen) leidde tot een sporadische afname van de sexuele hormonen. Deze afname is omkeerbaar na 16 dagen. Er waren geen klinische effecten. Bij vrouwelijke laboratoriumdieren veroorzaakte osateronacetaat ernstige negatieve reacties m.b.t. de voortplantingsfuncties. Daarom dienen vrouwen op een vruchtbare leeftijd dit product niet aan te raken of dienen zij wegwerphandschoenen te dragen wanneer zij dit product toedienen. Overdosering: Onderzoek naar overdosering (met maximaal 1,25 mg/kg lichaamsgewicht gedurende 10 dagen, dat één maand later werd herhaald) toonde geen ongewenste effecten aan, met uitzondering van een afname van de cortisolconcentratie in het plasma.

Doeldier : Hond (reu).

Ter behandeling van goedaardige prostaathypertrofie (BPH) bij reuen.

Osateronacetaat

Geen bekend.

Hond (reuen) Zeer vaak (> 1 dier/10 behandelde dieren): Toegenomen eetlust1 Hypocortisolemie (verlaging van cortisol in het plasma)1 Vaak (1 tot 10 dieren/100 behandelde dieren): Gedragsstoornissen (bijv. hyperactiviteit, verminderde activiteit of socialer gedrag)1 Soms (1 tot 10 dieren/1000 behandelde dieren): Braken en/of diarree1 Polydipsie (meer dorst)1 , lethargie1 Polyurie (meer plassen)1 Mammahyperplasie (borstvergroting) Zeer zelden (< 1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Verminderde eetlust1 Galactorroe (melkvloed)2 Veranderingen in de vacht (bijv. haaruitval of verandering van het haar)1 1 Voorbijgaand. 2 Geassocieerd met mammahyperplasie. Tijdens klinische onderzoeken werd de behandeling met het diergeneesmiddel niet onderbroken en alle honden herstelden zonder een specifieke therapie.

Geen.

3.7 Gebruik tijdens dracht, lactatie of leg Niet van toepassing.

1. Dosering voor elke diersoort, toedieningswijzen en toedieningswegen Oraal gebruik. Dien 0,25 – 0,5 mg osateronacetaat toe per kg lichaamsgewicht, éénmaal per dag, gedurende 7 dagen, op de volgende wijze : Gewicht van de hond Sterkte van de toe te dienen tablet Aantal tabletten per dag Behandelingsduur 3 tot 7,5 kg 1,875 mg tablet 1 tablet 7 dagen 7,5 tot 15 kg 3,75 mg tablet 15 tot 30 kg 7,5 mg tablet 30 tot 60 kg 15 mg tablet *Er zijn geen gegevens beschikbaar voor honden die minder dan 3 kg lichaamsgewicht wegen. De tabletten kunnen direct in de bek worden gegeven of met het voer worden vermengd. De maximale hoeveelheid moet niet worden overschreden. Het begin van de klinische respons op de behandeling vindt meestal binnen 2 weken plaats. Na de behandeling houdt de klinische respons tenminste 5 maanden aan. De dierenarts dient de hond opnieuw te onderzoeken vanaf 5 maanden na de behandeling of eerder indien de klinische verschijnselen opnieuw verschijnen. De beslissing om op dat moment of op een later tijdstip de behandeling te herhalen, moet gebaseerd zijn op het diergeneeskundig onderzoek, waarbij het baten-risicoprofiel van het diergeneesmiddel wordt meegewogen. Indien de klinische respons aanzienlijk korter is dan verwacht, dient de dierenarts de diagnose te heroverwegen.