Onsior 6mg Kat Tabl 60

3.4 Speciale waarschuwingen Geen.

Doeldier : katten

Voor de behandeling van pijn en ontsteking geassocieerd met acute en chronische musculo-skelettaire

aandoeningen bij katten.

Voor de vermindering van gematigde pijn en ontsteking geassocieerd met orthopedische chirurgie bij

katten.

Dit diergeneesmiddel niet toedienen in combinatie met andere NSAID's of glucocorticoïden. Vóórbehandeling met andere ontstekingsremmende middelen kunnen resulteren in bijkomende of een toename van bijwerkingen. Bij zulke middelen moet een behandelvrije periode van ten minste 24 uur in acht worden genomen voordat men de behandeling met dit diergeneesmiddel start. Echter, voor het bepalen van de behandelingsvrije periode dient rekening te worden gehouden met de farmacokinetische eigenschappen van de eerder gebruikte middelen. Gelijktijdige behandeling met medicijnen die werkzaam zijn op de nierdoorbloeding b.v. diuretica of angiotensin converting enzym (ACE) remmers moet worden onderworpen aan klinische observatie. Bij gezonde katten die met of zonder het diureticum furosemide werden behandeld, was gelijktijdige toediening van dit diergeneesmiddel met de ACE remmer benazepril gedurende 7 dagen niet geassocieerd met negatieve effecten op plasma aldosteronconcentraties, plasma renine activiteit of glomerulaire filtratiesnelheid. Er bestaan geen veiligheidsgegevens in de doelpopulatie en geen gegevens over de werkzaamheid in het algemeen voor de gecombineerde behandeling van robenacoxib en benazepril. Aangezien anesthetica een effect kunnen hebben op de nierperfusie kan worden overwogen om parenteraal een vloeistof behandeling toe te dienen tijdens chirurgie. Dit om potentiële nier complicaties te verkleinen wanneer men NSAID's peri-operatief toedient. Gelijktijdige toediening van mogelijke nefrotoxische middelen moet worden vermeden aangezien er een vergroot risico bestaat op niervergiftiging. Gelijktijdig gebruik van andere actieve middelen met een grote mate van proteïne binding kunnen concurreren met robenaxocib voor de binding en dit kan dus leiden tot toxische effecten.

7. Bijwerkingen Kat: Vaak (1 tot 10 dieren/100 behandelde dieren): Diarree1, Braken1 Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Verhoogde nierparameters (creatinine, BUN en SDMA)2 Nier insufficiëntie2 Lethargie 1 Mild en voorbijgaand. 2 Vaker bij oudere katten en met gelijktijdig gebruik van anesthetica of sedatieve middelen. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem. Hond: Zeer vaak (>1 dier/10 behandelde dieren): Gastro-intestinale aandoening1, Diarree, Braken Vaak (1 tot 10 dieren/100 behandelde dieren): Verhoogde leverenzymen2 Verminderde eetlust Soms (1 tot 10 dieren/1.000 behandelde dieren): Bloed in de ontlasting Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Lethargie 1 De meeste gevallen waren mild en herstel trad op zonder behandeling. 2 Bij honden die langer dan 2 weken werden behandeld, zijn geen toenames van de leverenzym activiteiten waargenomen. Bij lange termijn behandeling zijn echter toenames in de leverenzym activiteiten waargenomen. In de meeste gevallen waren er geen klinische verschijnselen en de leverenzym activiteiten stabiliseerden of daalden bij het voortzetten van de behandeling. Toename in de leverenzym activiteiten geassocieerd met klinische verschijnselen van anorexia, apathie of braken komt soms voor. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: {gegevens van het nationale systeem}.

3.3 Contra-indicaties Niet gebruiken bij honden die lijden aan maagdarm-zweren of aan hepatische ziekten. Niet gelijktijdig gebruiken met corticosteroïden of andere non-steroïde ontstekingsremmende medicijnen (NSAID's). Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of één van de hulpstoffen. Niet gebruiken bij drachtige en lacterende dieren (zie rubriek 3.7).

Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Vruchtbaarheid: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen bij katten waarmee wordt gefokt.

Voor oraal gebruik. De aanbevolen dosering robenacoxib is 1 mg/kg lichaamsgewicht met een range van 1-2,4 mg/kg. Het volgende aantal tabletten dagelijks op dezelfde tijd toedienen. Lichaamsgewicht (kg) Aantal tabletten 2,5 tot < 6 1 tablet 6 tot 12 2 tabletten Acute aandoeningen aan het bewegingsapparaat: tot 6 dagen behandelen. Chronische aandoeningen aan het bewegingsapparaat: De behandelingsduur moet op individuele basis worden bepaald. Een klinisch effect wordt meestal binnen 3-6 weken waargenomen. De behandeling moet na 6 weken worden gestopt wanneer er geen klinische verbetering zichtbaar is. Orthopedische chirurgie: Eén orale behandeling voorafgaand aan de orthopedische chirurgie. Premedicatie moet alleen worden uitgevoerd in combinatie met butorfanol-analgesie. De tablet(ten) moet ten minste 30 minuten vóór de operatie zonder voedsel worden toegediend. Na de operatie kan de dagelijkse toedieming worden voortgezet voor maximaal 2 dagen. Indien nodig, wordt een extra pijnstillende behandeling met opioïden aanbevolen. Het onderling verwisselbaar gebruik van Onsior tabletten en Onsior oplossing voor injectie is getest in een doeldierveiligheidsstudie en heeft aangetoond dat deze goed werd verdragen door katten. Bij katten mogen Onsior oplossing voor injectie of tabletten onderling door elkaar worden gebruikt in overeenstemming met de indicaties en gebruiksaanwijzing die voor elke farmaceutische vorm is goedgekeurd. De dagelijkse dosis (voor zowel de tablet als de injectie) mag niet worden overschreden. Gelieve er rekening mee te houden dat de aanbevolen doseringen voor de twee formulaties verschillend zijn.